O wegetarianiźmie

Głównym założeniem i celem wegetarianizmu jest wyłączenie z diety mięsa, ryb i owoców morza oraz wszelkich produktów pochodzących z uboju zwierząt np. smalcu i zastąpienie ich pokarmami roślinnymi. Najprościej rzecz ujmując wegetarianizm, to połączenie kilku różnych diet, które mają na celu ograniczenie spożywania produktów pochodzących z uboju zwierząt. Po raz pierwszy zdefiniowano pojęcie wegetarianizmu w roku 1847, w czasie pierwszego spotkania Stowarzyszenia Wegetarian w Anglii. Ustalono wówczas, że wegetarianin, to osoba, która z różnych pobudek nie spożywa jakiegokolwiek rodzaju mięsa.

Wegetarianizm popularny był w Europie w pierwszej połowie XIX wieku, a ponownie odżył w latach 80 XX wieku. Pierwsi europejscy wegetarianie nazywani byli pitagorejczykami, bowiem ci także nie spożywali mięsa. Idea żywienia bezmięsnego została opisana już w mitologii. W Odysei wspomina Homer o narodzie Lotofagów, którzy odżywiali się słodkimi owocami magicznej rośliny zapomnienia. W antyku jest sporo tego rodzaju opowieści, ale uchodzą one za niewiarygodne lub wręcz bajkowe. Narodom, które nie spożywały mięsa przypisywano pozytywne cechy sprawiedliwości, pokoju i pobożności. Wśród ludów greckich istniały religie podkreślające jedność człowieka i zwierząt, a ich członkowie rezygnowali z jedzenia mięsa zwierząt ofiarnych.

W średniowieczu i późnym chrześcijaństwie wielu mnichów rezygnowało z jedzenia mięsa w ramach ascezy. Dopiero pod koniec XIX wieku wegetarianizm znacznie zyskał na znaczeniu i w Europie zakładano liczne stowarzyszenia wegetariańskie. Pierwszym lekarzem, który reprezentował pogląd, że jedzenie wegetariańskie jest metodą leczniczą, był szwajcarski lekarz Maximilian Oskar Bicher-Benner.

Współczesny wegetarianizm łączy się głównie z zainteresowaniem religiami dalekiego wschodu oraz z korzystnym wpływem tego sposobu żywienia w leczeniu wielu chorób cywilizacyjnych – nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, miażdżycy i innych.

Z wiekami wykształciło się wiele odmian wegetarianizmu – generalnie dzielony jest na wegetarianizm absolutny (żywienie pokarmami wyłącznie roślinnymi), oraz wegetarianizm względny – dopuszczający spożywanie produktów mlecznych, miodu oraz jaj. Ten ostatni nazywany jest owolaktarianizmem i jest najbardziej rozpowszechniony. Równie popularny weganizm oprócz mięsa odrzuca także spożywanie mleka, serów i jaj, a w niektórych przypadkach miodu. Termin weganizm używany jest również do określenia proekologicznego stylu życia obejmującego odrzucenie produktów takich jak skórzane ubrania, futra czy testowane na zwierzętach kosmetyki.